Rezeki Baju Melayu, Mula Niaga Sebab Susah Nak Dapat Saiz Kini Ada Butik Sendiri

Walaupun penampilannya keanak-anakan, namun pemilik kafe ini mempunyai visi yang jelas dalam mengejar matlamat perjalanan perniagaan.

Menghabiskan masa remaja di depan ketuhar tidak disia-siakan Nor Arieni Adriena Mohd Ritzal, 26, demi merealisasi semangat jiwa muda mengejar impian.

Rasa kasih yang tidak pernah putus terhadap kanak-kanak serta mahu sering berdamping dengan mereka telah mencetus gagasan pusat belajar memasak untuk kanak-kanak dan kafe yang diberi nama Gula Cakery.

Bagaimanakah anda boleh mencebur diri dalam perniagaan dalam usia yang muda?
Menceburi diri dalam dunia perniagaan datang daripada sikap saya yang tidak tahu duduk diam. Sejak usia 16 tahun, saya sudah pandai mencari duit poket dengan membuat kerja sambilan seperti bekerja di Nando’s, Topshop dan pernah menjadi pembantu peribadi di sebuah syarikat di kota raya.

Sebaik tamat sekolah menengah saya terus cuba bergiat aktif dalam perniagaan secara kecil-kecilan. Mula berjinak-jinak berniaga dengan menjual kek di flea market dan pusat membeli-belah ketika itu.

Bagaimanakah mendapat idea untuk membuka kelas masakan untuk kanak-kanak dan kafe sekali gus?
Saya memperoleh ijazah pendidikan awal kanak-kanak dalam masa yang sama suka membuat kek. Tidak mahu melepaskan kedua-duanya maka saya rangkumkan menjadi satu dengan mengajar kanak-kanak membuat kek.

Hendak mengajar di rumah seperti tidak sesuai dan saya memang mempunyai impian untuk membuat sekolah yang betul-betul untuk kanak-kanak belajar membuat kek. Malah orang dewasa juga tidak dipinggirkan.

Gula Cakery Cafe pula terbentuk apabila ramai pelajar saya sering memuji masakan ibu di dalam kelas. Pada saya tidak salah untuk memperkembangkan sayap perniagaan dengan membuka kafe ini.

Apakah matlamat anda dalam perniagaan ini?
Saya mempunyai matlamat untuk membekalkan pendekatan pembelajaran holistik kepada kanak-kanak dan home bakers.

Manakala untuk kafe pula saya mahu menyediakan ruang yang selesa buat ibu bapa dan anak-anak mereka menikmati makanan yang disediakan. Dalam masa yang sama kanak-kanak boleh bermain di ruang yang disediakan tanpa perlu pantauan ketat oleh ibu bapa.

Apakah cabaran memulakan perniagaan pada usia yang muda?
Apa sahaja bidang yang kita ceburi pasti akan ada cabaran. Bagi saya cabaran itu tidak melihat usia. Setiap cabaran yang datang saya terima dengan positif dan mengambilnya sebagai salah satu pembelajaran berguna dan membantu memperkenalkan jenama kita di mata masyarakat.

Pernah juga diperlekehkan oleh orang lama dalam dunia perniagaan disebabkan usia setahun jagung ini tetapi, saya yakin orang yang lebih berusia mempunyai pengalaman lebih. Saya berharap dapat belajar daripada mereka yang lebih berpengalaman dalam membina perniagaan ini.

Siapakah pendorong kuat dalam mencapai kejayaan ini?
Keluarga adalah pendorong utama saya mengecap kejayaan ini. Walaupun mereka sama seperti saya langsung tidak mempunyai ilmu dalam perniagaan tetapi sentiasa menyokong apa sahaja yang dilakukan.

Ibu dan bapa saya mempunyai latar belakang dalam bidang latihan (training), abang pula dalam bidang rekaan dalaman manakala kakak pula seorang akauntan. Garapan kepakaran mereka banyak membantu saya dalam perniagaan untuk terus mengorak langkah ke hadapan.

Pada pandangan anda mengapa wanita perlu mempunyai kerjaya sendiri?
Pada pandangan saya wanita masa kini memang perlu bekerja. Bekerja yang dimaksudkan tidak semestinya bekerja di pejabat.

Wanita sekarang beruntung kerana mempunyai banyak peluang bekerja dari rumah. Bekerja di rumah atau di pejabat tetap sama iaitu untuk belajar berdikari dan membantu menjana pendapatan keluarga. Hamizatul Maizan Mohamed

Lubuk konten hanya untuk VVIP NONA. NONA kini di seeNI. Download sekarang!

Berpeluang melahirkan anak kembar antara rezeki terindah bagi seorang wanita yang bergelar ibu. Ia pastinya sesuatu yang cukup menggembirakan lebih-lebih lagi jika kembar itu seiras dan semuanya perempuan.

Begitulah yang dirasai oleh seorang wanita bernama Janet Gersten yang merupakan ibu kepada anak kembar tiga yang diberi nama Joanna, Sarah dan Vicky Bedell. Cantiknya kembar tiga seiras ini!

Namun, kegembiraan itu hanyalah sementara apabila dia dan suami terpaksa bercerai di saat anak kembar mereka itu masih kecil.

Selepas perceraian dan bergelar ibu tunggal, Gertsen terpaksa menjaga ketiga-tiga anak kembarnya itu seorang diri. Pada masa yang sama, dia juga sibuk dengan kerjayanya sebagai pakar perbidanan.

Sejak kecil lagi, sebahagian daripada kehidupannya dan anak-anak adalah hospital. Sehinggakan anak-anak kembarnya itu sudah ‘sebati’ dengan persekitaran hospital.

Ibarat rumah kedua, ketiga-tiga kembar itu sering tidur di hospital ketika menemani ibu mereka bertugas pada waktu malam.

Malah, seawal usia 8 tahun lagi mereka sudah menjadi ‘saksi’ ibunya membantu ibu-ibu bersalin di hospital.

Sepanjang bekerja, Gertsen bukan sahaja terpaksa menumpukan perhatiannya terhadap tugas bahkan perlu menjaga dan mengajar anak-anaknya.

Joanna, Sarah dan Vicky juga sering membantunya menyusun sampel darah dan air ketuban bagi penyelidikan yang dilakukan Gertsen. Mereka juga mengetahui pelbagai jenis istilah serta ilmu perubatan.

Walaupun kerap berada di hospital, mereka juga cemerlang dalam akademik.

“Saya amat berbangga kerana anak perempuan saya merupakan satu-satunya pelajar darjah lima yang tahu apa itu Pap smear,” kata Gertsen.

Mengikut jejak langkah ibu mereka, tiga gadis kembar ini turut mengambil jurusan perubatan ketika melanjutkan pengajian di universiti.

Selepas menamatkan pengajian dalam perubatan pada 2017, kembar tiga itu menyertai ibu mereka di New Age Women’s Health di Miami, Florida. Ia memfokuskan kepada ginekologi dan penyelidikan klinikal.

Kini, ketiga-tiganya berjaya bergelar doktor dalam bidang obstettrik dan ginekologi (OB-GYN).

Kata Gertsen, dia tidak pernah memaksa anak-anak kembarnya itu mengikuti jejak langkahnya sebagai doktor namun tetap merasa bangga dengan kejayaan mereka.

Bagi Gertsen, setiap anak-anaknya itu ada keistimewaan masing-masing dan mereka mempelajari banyak perkara darinya.

“Saya harap saya dapat belajar daripada ibu bagaimana untuk bersalin dengan cepat tanpa kesakitan dan pesakit tidak perlu ke hospital,” kata Joanna.

Gertsen berharap agar anak-anaknya itu dapat membantu lebih ramai wanita bukan sahaja dalam hal melahirkan bahkan menjaga kesihatan.

Kredit Foto: Instagram @bedelltripletobgyns

Majalah Nona ada juga di Telegram. Mudah nak akses artikel menarik dan video-video terkini di sini. Follow kamii sekarang di https://t.me/majalahnona

Lubuk konten hanya untuk VVIP NONA. NONA kini di seeNI. Download sekarang!

Tekad yang tinggi, semangat berani dan sedikit tuah. Itulah Profesor Toh Chooi Gait, Profesor Pergigian Restoratif Universiti Perubatan Antarabangsa (IMU), Kuala Lumpur, yang berhasil mencapai ikhtisar (resume) yang mengagumkan. Bagi beliau ia satu kebanggaan tidak ternilai yang menjadikannya orang yang tetap merendah diri. Pada Hari Wanita Sedunia kali ini, kami berbicara dengan beliau mengenai perjalanannya yang penuh inspirasi, yang dilakukan kerana beliau sukakannya.

Masa untuk keraian. Majlis separa rasmi yang dihadiri tetamu dari seluruh dunia penerima pelbagai anugerah. Antaranya, Profesor Toh Chooi Gait yang diraikan. Beliau bangga dan bersyukur atas pengiktirafan yang diberikan kepadanya iaitu Pingat Antarabangsa Fakulti Pembedahan Pergigian 2022 oleh Kolej DiRaja Pakar Bedah Edinburgh (RCSEd). Sebagai seorang felo pergigian luar negara, ia adalah satu pengiktirafan kepada sumbangan penting beliau kepada Fakulti Pergigian, kolej dan bidang pergigian secara keseluruhan.

Dikenali sebagai seorang yang ikhlas dan baik budi, maka tidak hairanlah apabila para hadirin diminta oleh Profesor Toh untuk berdiri bersamanya, lalu beliau membalas tepuk sanjungan mereka ke arah kamera siaran langsung, semasa beliau menyampaikan ucapan penerimaan pingat. “Untuk pencapaian ini, kami berterima kasih kepada semua yang menyumbang kepada kemajuan peribadi dan profesional kami. Terima kasih juga kepada ahli keluarga atas kasih-sayang dan sokongan mereka.” Tepukan sanjung para hadirin bergema kuat dan berlarutan panjang di seluruh dewan, sama-sama berkongsi sentimen beliau.

Itulah saat yang tidak akan beliau lupakan, yang ternyata jauh berbeza daripada ketika perjalanan kerjaya beliau baru bermula.

Permulaan yang belum pasti

Sebagai seorang pelajar muda, Profesor Toh sentiasa cemerlang dalam pelajaran. Matlamatnya adalah menjadi seorang doktor. Walau bagaimanapun, pada tahun peperiksaan yang akan menentukan kemasukannya ke universiti, situasi peribadi menyebabkan prestasinya merosot. Namun, beliau tetap memohon tempat di Universiti Singapura (sekarang Universiti Nasional Singapura) dalam bidang perubatan. Beliau turut meletakkan jurusan pergigian, kejuruteraan dan perakaunan masing-masing sebagai pilihan kedua, ketiga dan keempat.

Tawaran pertama yang diterima beliau adalah jurusan perakaunan. Beliau melepaskan tawaran itu. Selepas itu, beliau ditawarkan tempat dalam jurusan kejuruteraan di Singapura. Sambil ketawa beliau berkata, “Saya mahu menolak tawaran itu juga!”, tetapi abang yang mendanai pengajian beliau menasihatinya untuk menerima tawaran tersebut. Profesor Toh menerima takdirnya dan hadir untuk memulakan pengajian kejuruteraan di Universiti Singapura.

Itulah titik perubahan dalam hidupnya. Beliau bertuah kerana ada pelajar yang berhenti daripada kursus pergigian pada saat-saat akhir dan itu membuka ruang untuknya. Walaupun bukan pilihan pertama iaitu perubatan, ia tetap lebih dekat dengan minatnya berbanding bidang kejuruteraan.

Tidaklah mudah baginya menerima jurusan itu, tetapi semakin beliau mempelajarinya, semakin terpesona beliau akannya. Beliau mendapat keputusan cemerlang setiap tahun dan menamatkan pengajian dengan kepujian. Profesor Toh merupakan seorang daripada 10 orang pelajar yang berjaya mencapainya sehinggakan dekan fakulti mengajak beliau menyertai universiti sebagai ahli fakulti, tetapi sekali lagi beliau menolak tawaran itu. “Nampak sangat saya memang pandai menolak tawaran,” dia bergurau.

Sebenarnya, Profesor Toh adalah seorang wanita yang tahu apa yang beliau mahukan. Pertamanya, beliau mahu bekerja di Kuala Lumpur kerana pasangannya yang kini adalah suaminya, akan berada di kotaraya itu. Kedua, beliau sedar bahawa dunia akademia adalah langkah seterusnya dalam perjalanan hidupnya kerana beliau memang mahu menjadi seorang pakar. Oleh itu beliau memerlukan latihan pasca-siswazah. “Saya tiada wang untuk meneruskan pengajian selepas mendapat ijazah tetapi saya tahu apabila berada dalam akademia, seseorang itu akan dihantar membuat latihan kepakaran,” ujar beliau jujur.

Kerana itulah Profesor Toh menyertai Fakulti Pergigian Universiti Malaya, yang merupakan fakulti pergigian pertama dalam negara. Pada tahun 1974 itu juga merupakan pertama kalinya kerajaan memansuhkan syarat perkhidmatan wajib kerajaan kepada graduan baru bidang pergigian. Beliau turut mencipta sejarah sebagai pembantu pensyarah termuda yang dilantik menyertai Universiti Malaya.

Tidak lama selepas itu, Profesor Toh terbaca iklan tawaran biasiswa Komanwel. Beliau memohon dan berjaya mendapatkan biasiswa berkenaan untuk melanjutkan pengajian pasca-siswazah di Institut Pergigian Eastman di Kolej Universiti London. “Sepanjang hidup saya ini perjalanannya bersahaja dan sudah tertulis. Saya memperolehi semua pengalaman indah yang tidak dapat dilupakan ini. Barangkali saya dilahirkan begitu bertuah atau sebenarnya ada penjaga pari-pari yang melindungi saya,” ujar beliau.

Tidak rugi apa-apa pun, malah mendapat lebih banyak lagi

Eastman adalah sebuah pusat rujukan bagi kes-kes rumit dan sukar. Peluang berada di situ adalah pendedahan tidak ternilai buat Profesor Toh. “Latihan pasca-siswazah sangat penting. Ia membuka minda. Ia mengajar kita untuk berfikir secara lateral dan mencari penyelesaian.” Selepas menamatkan program sarjana dan memperolehi kelayakan fellowship dari Kolej Pakar Perubatan dan Pakar Bedah DiRaja Glasgow dalam tempoh sembilan bulan sahaja, Profesor Toh mendapati beliau masih mempunyai masa di bawah program biasiswanya sebelum boleh pulang ke tanah air. Beliau ada terfikir untuk menduduki peperiksaan kelayakan fellowship dari Kolej DiRaja Pakar Bedah England, tetapi seorang rakan sekerja mencadangkan beliau untuk menduduki peperiksaan bagi mendapatkan Diploma Pergigian Restoratif yang baru sahaja dilancarkan Kolej DiRaja Pakar Bedah Edinburgh.

Dalam kumpulan pertama 11 pelajar, beliau mendapati hanya seorang sahaja yang lulus peperiksaan tersebut. Malah ketua jabatan pelajar itu sendiri agak skeptis dengan pencapaian tersebut. Namun, Profesor Toh nekad. “Ia satu kelayakan tambahan. Saya tak rugi apa-apa pun,” fikirnya pada waktu itu. Ternyata ia adalah peperiksaan yang paling susah pernah beliau duduki, tetapi akhirnya bersama lima orang lagi calon, beliau lulus peperiksaan itu! “Ada juga beberapa orang pensyarah kanan dari universiti lain. Salah seorang daripada mereka bahkan membawa alatan sendiri dengan segala peralatan terkini untuk digunakan semasa peperiksaan. Saya pula terpaksa menyewa peralatan!” katanya sambil tertawa.

Selepas menamatkan pengajian di UK, Profesor Toh kembali ke Universiti Malaya dan mendedikasikan 30 tahun seterusnya memperluaskan keupayaan jabatan sambil terus menjadi sosok proaktif dalam memperkembangkan bidang pergigian di Malaysia. Dalam tahun-tahun itu, beliau tidak pernah duduk diam dan sentiasa memacu ke hadapan. Antara pencapaian beliau termasuklah menjadi Presiden pengasas Persatuan Penyelidikan Pergigian Antarabangsa (IADR) Seksyen Malaysia; Presiden Persatuan Pendidikan Pergigian Asia Tenggara (SEAADE); Ahli Majlis pengasas Akademi Pergigian Estetik Malaysia; Pengerusi Jawatankuasa Peperiksaan Kelayakan Profesional Majlis Pergigian Malaysia (MDC); selain bertindak sebagai penyemak jurnal-jurnal tempatan dan antarabangsa.

Enggan Bersara

Pada tahun 2007, ketika orang lain memilih untuk bersara atau sekurang-kurangnya kekal dalam zon selesa masing-masing, Profesor Toh pula menerima panggilan dari IMU yang mempelawa beliau untuk menubuhkan fakulti pergigiannya. Fikirnya, “Ini sesuatu yang menarik. Saya boleh buat apa yang saya mahu buat selama ini tetapi dilihat terlalu pelik di universiti awam!”

Namun begitu, ia adalah satu cabaran. Beliau perlu meyakinkan ahli-ahli kanan dan rakan-rakan kongsi fakulti untuk menyokongnya dalam beberapa idea inovatif yang belum teruji dan dicuba sebelum ini. “Malahan ketika saya merangka kurikulum, rakan kongsi fakulti menyuarakan kesangsian mereka,” ujarnya. Mereka merasakan terlalu banyak perkara di dalam kurikulum tersebut yang boleh menghalang pembelajaran. Tetapi Profesor Toh meyakinkan mereka bahawa, “Ini tidaklah terlalu banyak. Inilah cara untuk membuat mereka belajar.”

“Saya beruntung kerana mempunyai kakitangan yang menghargai arah tujuan saya. Saya bawa mereka keluar dari zon selesa dengan idea-idea baharu, konsep baharu dan cara baharu melakukan kerja,” katanya. Kaedah beliau menyaksikan bilik-bilik kuliah berubah menjadi sebuah platform yang lebih berinteraktif di mana para pelajar meninggalkan tugasan poster dan menyampaikan maklumat dalam bentuk rancangan bual bicara televisyen dan dokumentari dengan mengambil kira audiens, platform media dan mesej yang mahu disampaikan.

“Kita perlu memberi inspirasi kepada orang ramai untuk mahu belajar dan mengekalkan ilmu tersebut. Jika anda menjadikan maklumat itu kekal relevan dan menarik, orang akan mengingatinya sepanjang hidup mereka. Ia adalah tentang mengubah pengalaman pembelajaran anda,” katanya.

Perubahan adalah sesuatu yang dekat di hati Profesor Toh. Baginya, perubahan adalah kunci kepada kemajuan. “Tetapi ia perlulah dilakukan atas sebab-sebab yang betul, bukan kerana mengikut trend. Perubahan perlu membawa kepada kemajuan dan meningkatkan kualiti pendidikan, kehidupan atau penjagaan kesihatan,” tambah beliau.

Wanita yang Disegani

Profesor Toh sendiri merupakan seorang pemangkin perubahan dan wanita teladan yang memecahkan pelbagai jenis halangan. Tema Hari Wanita Sedunia tahun ini iaitu ‘Merangkul Kesamarataan’, begitu seiring dengan falsafah peribadi dan perjalanan kerjaya beliau.

Beliau teringat satu peristiwa pada tahun 90-an ketika dijemput untuk berucap di Korea Selatan sebagai bakal Presiden IADR Divisyen Asia Tenggara. “Mereka tidak menyangka saya seorang wanita!” katanya. Menurut Profesor Toh, kumpulan professor yang kebanyakannya lelaki itu tidak tahu bagaimana mahu berurusan dengannya dan terpaksa menghantar kakitangan lebih muda untuk berjumpa beliau. “Orang-orang muda pula datang berjumpa saya lalu memberitahu saya adalah inspirasi mereka iaitu seorang wanita boleh memegang jawatan yang berpangkat tinggi,” sambung beliau.

Peristiwa itu sudah lama berlalu tetapi Profesor Toh berkata masih belum ramai wanita yang menjadi pemimpin. “Ramai, bahkan orang perempuan pun, masih lebih suka berketuakan orang lelaki kerana mereka merasakan lebih mudah bekerja dengan bos lelaki dan kurang cerewet. Bagaimana wanita boleh bangkit jika wanita sendiri tidak menghargai dan membantu sesama sendiri?” tanya beliau.

Profesor Toh berkata pola pemikiran wanita perlu diubah, malah stereotaip dan stigma mengenai peranan wanita dan lelaki perlu dihentikan. “Kita perlu membebaskan minda. Saya sentiasa mahu menggalakkan wanita dan memberikan keyakinan kepada mereka. Wanita tahu mereka boleh bekerja keras, tetapi mereka lebih suka bekerja di belakang tabir dan tidak mahu tampil ke hadapan.”

Permata yang bersinar

Bagi Profesor Toh, beliau tidak gentar untuk melangkah maju. Walaupun senarai pencapaian cemerlang sudah berada dalam genggaman, beliau terus memikirkan bagaimana beliau boleh memberi sumbangan kepada masa hadapan pergigian.

Kini, beliau sedang bekerjasama dengan sebuah syarikat luar untuk membina sebuah sistem sokongan keputusan klinikal berkomputer sepenuhnya, selain komitmen dengan IMU. Sistem tersebut akan memberi panduan kepada doktor gigi melalui soalan-soalan dan menghasilkan diagnosis beserta pilihan rawatan berdasarkan bukti dan pelan rawatan berurutan. Ia juga akan memberikan maklumat mengenai bagaimana hendak berkomunikasi dengan pesakit supaya pesakit boleh membuat keputusan bermaklumat. “Saya fikir ia sangat berguna kepada doktor gigi muda atau yang kurang pengalaman,” katanya.

Profesor Toh juga masih terus memperkenalkan falsafah pembelajaran baharu di IMU bersama-sama rakan sekerja beliau yang lain. Antaranya adalah pembelajaran berdasarkan cabaran di mana pelajar bekerja untuk menyelesaikan situasi kehidupan sebenar dalam masyarakat. Menjadi harapan beliau untuk melihat IMU menjadi sebuah universiti masyarakat di mana orang ramai dapat melihat institusi itu sebagai sebahagian daripada keseluruhan ekosistem. Berikut adalah kata-kata beliau: “Masyarakat menyumbang kepada universiti dan universiti menyumbang kepada mereka. Kita adalah rakan kongsi sebenar.”

Sesiapa pun yang mendengar kisah hidupnya sukar untuk tidak terpesona dengan sikap optimis dan proaktif Profesor Toh. Entah apa lagi yang akan beliau lakukan selepas ini, tetapi jika ditanya apakah rahsia kejayaan kerjayanya yang begitu bermakna dan produktif itu, beliau tidak akan katakan yang ia disebabkan kecekalan dan pandangan positifnya. Beliau juga tidak akan mengaitkannya dengan kecerdasan dan kemahirannya. Profesor Toh akan memberitahu anda: “Berkahwinlah dengan pasangan yang betul. Sokongan yang akan anda dapat dari orang sekeliling anda yang akan membawa anda pergi jauh ke hadapan,” ujar beliau.

Itulah Profesor Toh. Seorang wanita baik budi yang sentiasa merendah diri.

Lubuk konten hanya untuk VVIP NONA. NONA kini di seeNI. Download sekarang!